บทที่ 118 โชคชะตาหรือความบังเอิญ

ทางด้านเทียนหานที่ตอนนี้ยังไม่ได้ไปทำงานเพราะมัวแต่ยุ่งกับเจ้าตัวแสบที่อยู่ในอ้อมแขนที่ต้องการจะหาแต่ผู้เป็นแม่

“เสี่ยวหยุนลูกต้องเงียบ ๆ นะเข้าใจไหม” คนเป็นพ่อที่อุ้มลูกน้อยอยู่ไม่ลืมกล่าวกำชับอีกครั้ง

“ฮับ” เด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของบิดายกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดปากตัวเองแน่นพร้อมพยักหน้าส่งเสีย...